Dag 2 (revisited)

Gpx-track zei: 23 km - 470 hm
De benen zeiden: 26 km - 520 hm

Mooie wandeling, het fenomenale landschap ontvouwt zich alsmaar meer. We kozen voor de carretera als opwarming, tot Lasguarres. Nuestra Señora del Llano kon ons zeer bekoren. Maar meer nog de dame die in het dorp ons gesprek hoorde over de gps van Jo die uitviel, zijn batterijen vervangen, en uit haar raam leunde: "Trek in een kopje koffie?"  Paulien en Frans plaatsten wat stoelen op het terras en we zagen koetjes en kalfjes passeren. Van Rotterdam naar Lasguarres, een grote sprong. Gebeten door de onmetelijke ruimte en de ontzaglijke rijkdom in schoonheid van Aragon. Toen we verderop over de graanvelden met papavers onze eerste sneeuwtoppen  zagen begrepen we hen wel. De middeleeuwse brug van Capella toverde ons terug in de geschiedenis. Voor de tweede dag op rij enkele gieren die boven ons wat rondjes draaiden: "Die halen het niet!" Bij aankomst in Graus weer over zo n fabelachtige brug over de Isabena en dan op zoek naar de albergue municipal, die gesloten was. De eerste mislukte reservatie maar niet getreurd: voor € 66 biedt Hotel Lleida kamer en ontbijt, sinds 1875. Die avond besloop mij één grote frustratie: ik kan niet op de blog. Al mijn volgers wachten ongeduldig ... Van 3 tot 5 wakker gelegen, kniezend over blogperikelen. Radeloos!
Met frisse kop de derde dag het varkentje gewassen, en ziehier: blog revival! Het wordt moeilijk om elke dag iets te posten, een wasje en plasje met uitgeputte lijf en dan ... Die blog?

Dag 1 (revisted)

Gpx-track zei: 18,8 km - 888 hm
De benen zeiden: 15,5 km - 750 hm

Wat een dag! Zwaar onderschat. We kwamen maar niet vooruit op die digitale kaart hoewel de voeten niet stilstonden. Klauteren meer dan stappen op vele plaatsen. En als het al eens bergaf ging, dreigden we te struikelen. Wat ook gebeurde, net voor we het ee rste asfalt bereikten, om half zes. We belden Elena van Casa Catones in Lascuarre en die stond al een halfuur te wachten aan de kerk in Castigaleu, het eindpunt van de eerste etappe. We reden met Carlos en Elena in hun oude Nissan, de voorr uit grauw van vogelstrontjes waar Elena zich voor excuseerde, naar hun zeer oude (14e eeuw)  mooi gerestaureerde gastenhuis. La cena a 8 y medio en niet vroeger. De bar vlakbij is ook het centro social van dit ďorp met 170 inwoners. Op terras een compagnie van 4 jonge koppels een een troep klein grut dat op straat mag ravotten.  "Waar gaan jullie kinderen naar school?" "Hier in het dorp is een school, 17 kinderen tussen 3 en 12 en ik ben de ďirectrice. Ik geef gymnastiek, rekenen, taal, enz" Dat moet ik eens aan Geert vertellen. Intussen maakte Elena voor ons lekkere soep en kip met assortiment paddestoelen, veel water en wijn om te besprenkelen. Maar het wordt laat, ik kan nu niet meer aan de blog werken.

Dag 3

Grustan 

El Turbón (grijze tafelberg = dyke)

Pano 

 Pico Cotiella (R)

cabrito

Pano

Dag 2

 Rio Isabena

Technisch probleem met  de blog ...

Dag 1

 Casa Catones in Lascuarre

Montañana

de problematische plooien

Hier in Puente de la Montañana sliep ik de laatste nacht op de GR1 Cataloniė in 2005, hier knoop ik mijn nieuwe touw weer aan. Toen ik om 2.15 vannacht de deur achter me dichttrok, heel zachtjes om vrouwtje en poes niet op te schrikken, bekroop mij ruggelings de twijfel over deze onderneming, die werd afgeschud door heen en weer te stappen, voor het eerst onder de last van een 13kg-rugzak, van de bloemisterij naar de tandtechnieker, heen een weer, tot de auto van Ann en Jo stopte voor de voordeur en mij en de Deuter opslokte.
Morgen verdwijnen we in de problematische plooien van de Pyreneeën.

my device

de Puente de Montañana a Biel